In mei 2008 was de laatste ANNETTE SPEELT voorstelling en met een feest, een boekpresentatie en een fragment uit de verfilming van de laatste voorstelling 'MALPENSA' werd op 21 december 2008 definitief een punt gezet. Omdat woorden woorden zijn en vermoedens schreef Christiaan Mooij als bijdrage aan het 7 jaar ANNETTE SPEELT boek.
Omdat woorden woorden zijn en vermoedens
Je kunt de dingen nog zo mooi op papier verwoorden, maar wat je onder goed theater verstaat kan je het beste tonen. De passie, noodzaak en hartstocht toont zich het best in de directe aanwezigheid van spelers en publiek. Tijdens de opleiding hadden we al met elkaar gewerkt en elkaars werk gevolgd. In Café Koosje bestookten we elkaar nu met brieven en essays. We wilden er achterkomen wat ieder van ons precies met het gezelschap voor ogen had. Het leidde tot een ambitieus en geïnspireerd plan waarmee we de theaterwereld introkken. Mag ik jouw heelal ontregelen werd ons motto. Maar woorden blijven woorden en vermoedens. Het echte werk moest op de vloer gebeuren en daarom veegden we de voorstellingen bij elkaar die we al gemaakt hadden. Toneelgroep De Appel gaf ons hun theater en op 18 September 2002 presenteerden we ons aan pers en publiek. Annette Speelt Alles Wat Ze Heeft. Negen dagen voorstellingen met in de weekends een heuse marathon.
Het was spannend om met een overzicht te starten. Jammer eigenlijk dat een aantal latere voorstellingen niet uit de mottenballen gehaald kunnen worden. Een echte afsluiting van Annette Speelt met alles wat ze heeft #2. Nu zijn er de flarden in dit boek. HOE (Teksten Beckett); Nijinsky; La Musica II; LICHT, deel 3:WIT en ACNÉ waren de schoolprojecten die door meer mensen gezien moesten worden. Ze gaven een duidelijk beeld van wat wij wilden maken. En met de aankondiging van deze voorstellingen kwamen de eerste interviews. Ik herinner me Michels uitspraak over de depressieve acteurs bij Toneelgroep Amsterdam die volgens hem allemaal aan het Sint Janskruid zaten. Zelf heb ik nog een cd van Jip en Janneke in mijn kast staan. Een cadeau van Annette omdat ik me opwond over een uitspraak in de krant die de indruk wekte dat we in navolging van Dijkstal in Jip en Janneke-taal theater wilde maken.
Met Alles Wat Ze Heeft hadden we geen betere start kunnen maken. Dit was wat we in huis hadden. Kristen en Thijs waren zo mooi actueel en in het moment tijdens La Musica II. Toneel dat je raakt geheel ontdaan van alle franje. Michel vocht zich een weg door de prachtige maar haast ondoorgrondelijke tekst van Rijnders. Techniek, kwetsbaarheid en actualiteit kwamen hier zo mooi samen. Acné had de verschillende stijlen en soorten teksten die samen toch een geheel werden. Gek om te zien dat het gedicht ‘wat moeten we zonder barbaren?’ (Kafavis) toen een vondst was en nu het uitgangspunt is waar helaas hele politieke bewegingen op worden gebouwd. ‘Nooit meer bang zijn, nooit meer bang zijn,’ schreeuwt het personage in Licht en de angstpolitiek is alleen maar toegenomen. Maar ik dwaal af. Hoewel. We wilden theater maken dat er toe deed. Geen politiek pamflet maar theater als een artistiek onderzoek; betrokken op de samenleving. Inmiddels hebben we ons in alle richting ontwikkeld en hebben Michel en Thijs als de twee laatst overgeblevenen van het eerste uur besloten een punt achter Annette Speelt te zetten. Ik denk niet dat dit alles is wat we als makers samen hebben of hadden, maar in de vorm van Annette Speelt is alles wat ze had gespeeld.
Christiaan Mooij (2008)
Tot 1 oktober 2005 maakte Christiaan Mooij deel uit van de artistieke leiding van Annette Speelt, het gezelschap waarvan hij in 2002 één van de initiatiefnemers was. Na de oprichting volgde een succesvolle en intensieve samenwerking die leidde tot voorstellingen als de Perzen, ‘t zal je kind maar wezen en Vondels Lucifer.
ANNETTE SPEELT is een toneelgezelschap dat in 2002 opgericht is door de acteurs Niels Croiset, Kristen Denkers, Thijs Römer, Michel Sluysmans en regisseur Christiaan Mooij. Deze voormalige studenten aan de Amsterdamse Theaterschool hebben, in hun zoektocht naar maximale betrokkenheid en noodzaak op het toneel, na hun opleiding de samenwerking voortgezet. Het gezelschap is een geleid collectief, waarbinnen alle makers als autonome kunstenaars aan de wieg staan van elk project.
ANNETTE SPEELT vertelt over kleine mensen in een grote wereld. Mensen die ogenschijnlijk hun kwetsbare positie hebben geaccepteerd, maar in feite een hoopvolle strijdvaardigheid bezitten; de drang tot communiceren. Ze beseffen dat het leven vaak klote is –en zeer oneerlijk verdeeld- maar besluiten zich daar niet door te laten verlammen. Integendeel! Het noodlot werkt als katalysator en het kwade blijkt zuiverend; boven alles is er hoop. Hoop tegen beter weten in.
ANNETTE SPEELT ontving in het kunstenplan 2005-2008 structurele subsidie van het Ministerie van OC en W en de Gemeente Den Haag.
voor extra informatie over ANNETTE SPEELT voorstellingen zie www.annettespeelt.nl