een indruk van voorpublicaties en kritieken
Voorstellingen worden gepresenteerd in een spannend snijvlak van maker, publiek en media-ontvangst. Een voorstelling is een geconstrueerde verdichting van of reflectie op de werkelijkheid. Soms vallen de werelden van maker, publiek en criticus samen en soms niet. Het betekent niet dat een negatieve beschouwing/reactie altijd slecht is en een positieve kritiek altijd goed. Verwachting kunnen niet overeenkomen en een voorstelling is nu eenmaal niet altijd voor iedereen bedoeld. Ook ik heb mijn antipathieen en voorkeuren.
______________________
bron: tegen kritiek kunnen door Alexander Schreurder |www.theaterschriftlucifer.com
Lees hier het hele artikel van Alexander Schreurder
______________________
een kleine selectie (die onregelmatig van inhoud wisselt)
Met in het achterhoofd de opmerking van Van Woensel over achtergronden, tradities, landschappen, oeuvres en lange lijnen volgt hieronder een kleine selectie van kritieken, voorbeschouwingen en interviews.
Bespiegelingen van schoonheid
Door René van Peer
(...)De bedoeling is dat de diverse disciplines elkaar versterken, een geïntegreerd geheel
vormen. Dat kan lastig zijn, zegt Mooij. ‘Je moet geen slecht acterende musici hebben of
slecht zingende acteurs. Zangeres Antje Lohse, die de prinses speelt, heeft precies de
juiste instelling. Ze heeft een goede theatrale aanwezigheid, zonder daar trucjes of
overdrijving voor te gebruiken.’
Pas in de eindfase komen de drie lagen van tekst, regie en muziek weer bij elkaar.
Bepaalde elementen, zoals het slot en de aansluiting tussen muziek en tekst, liggen nog
lang open. Sommige beslissingen worden volgens Mooij op het laatste moment genomen.
‘Ik weet nog steeds niet hoe het precies zal eindigen. Wat we in ieder geval niet willen is
een moralistisch slot waarin alles uitgelegd wordt. Het beste is het als het publiek verdeeld
de zaal verlaat. Ze moeten het gevoel hebben dat ze zelf een standpunt willen bepalen.
Onze werkwijze stimuleert dat.’
Zie hier het geheel.
‘Verslaafd aan de rauwe ruimte’
De bloei van locatietheater in Nederland
Door Kester Freriks
(...)Het is niet verwonderlijk dat makers van locatietheater deze toneelmeesters van het intens en fysiek acteren
als hun voorbeeld aanwijzen: in een dwingende, alle aandacht opeisende omgeving als een strand, een stuk wad of een industrieel gebouw moet je als regisseur en speler je eigen plek veroveren. De entourage mag niet sterker zijn dan jij. Je mag er niet onder bedolven raken. Op zijn minst zijn spel en locatie met elkaar in balans.
Het ingenieuze van theater op locatie is dat echtheid schijnbaar vanzelf komt. Op Terschelling speelde ’t
Woud Ensemble eens Maat voor maat van Shakespeare bij windkracht zes. Het was een sensationele uitvoering.
De natuurkrachten sloten aan bij de krachten die in het stuk woeden, namelijk de ondraaglijke en onweerstaanbare machten van de liefde.(...)
Zie hier het geheel.
Ondergrondse ontdekkingstochten
door de krochten van Amsterdam
Door Janneke Robers
(...) Mooij weet het contrast tussen de verstilling in de betonnen omgeving en de hectiek van het leven, de liefde en het gevecht met de tijd goed in beelden te vangen. Terwijl de hemel ver boven het publiek donker kleurt en de lucht steeds kouder wordt, “…is het niet de tijd die verstrijkt, maar de dingen die voorbij gaan.” (...)
Zie hier het geheel.
